Sneller dan gehad maar minder snel dan gehoopt stond ik gisteravond weer op de crosstrainer. Conditietraining. Joepie, altijd mijn favoriete onderdeel geweest. Gister heb ik getraind op hartslag. Das best lastig als je dat niet eerder gedaan hebt. Het doel van de training is een pyramide training. Dit houdt in dat je eerst 5 minuten warm moet worden op 60% van je hartslagen. Hebben ze gelukkig een handig schema voor waar je dat vanaf kunt lezen, anders was het een hell-of-a-job geworden. Daarna moet ik achtereenvolgens op 65% – 75% – 85% – 75% – 65% trainen. Elke hartslag ritme voor een minuut of 5. Helaas voor de trainer is er geen zweetdruppel aan te pas gekomen dus mijn conditie is wel in orde.

Vanwege de nieuwe indeling in de sportschool, stond ik op het mooiste puntje van de zaal, met het aller- aller- allerlekkerste uitzicht (nu maar hopen dat Marlijne dit niet leest ).

Vanmiddag ga ik weer fijn naar de fysio die mij weer onder handen zal nemen. Het resultaat tot nu toe is dat ik geen seconde meer stil kan zitten op mijn stoel omdat alles in mijn rug weer lijkt te reageren zoals het moet. Spierpijn en steken vallen mij te deel. Na het fysio half uurtje ga ik weer op de fiets voor mijn conditie training. Deze keer geen pyramide training maar iets anders. 5 minuten op 60%, ff warm worden. Daarna 4 minuten op 90% en in 2 minuten afbouwen naar 65%. Dit 3 keer herhalen.

Zoals jullie dus wel kunnen lezen ben ik er maar druk mee. Na het bekijken van de wedstrijd van afgelopen zaterdag begint het weer zo erg te kriebelen. Ben allang blij dat ik me weer kan bewegen en dat er progressie in zit. Ik denk dat dit een vereiste is voor elke revalidatie training.

Heren, ik kom snel weer langs om te kijken naar jullie “doelpunten”, “meer dan 100% kansen” en alles wat daarmee samenhangt. Tot heel snel weer..

Tegelspreuk van vandaag: “Wie hier komt drinken om te vergeten, moet vooruit betalen…”

Tjauw,

M